Fjellet talar taust og stille,
bekken klukkar, vinden syng.
Gule, brune, bratte lier,
kransa inn av haustgrå lyng.
Sola varmar enno litt,
snart står fjellet kaldt og kvitt.

Ørna seglar høgt der oppe,
stig mot himmelkvelven blå.
Augo vender seg mot fjella,
der kjem hjelpa mi ifrå.
Gjennom Ordet trøyst eg får,
Gud gjer vinteren til vår.

Fjellet talar taust og stille,
prisar han som skapte alt.
Han som sender lys og varme
til eit landskap mørkt og kaldt.
Han som under is og snø,
vernar om det vesle frø.

Dikt: Haldis Reigstad
Mel: Synnøve G.H.( songen er med på plata; Ved kjelda)